Wiadomości

stat

Aneks kuchenny. Dziel lub łącz przestrzeń

Koncepcja druga. Biel, czerń i grafit idealnie komponują się z drewnem. Okno odbijające się w lustrze na drugim końcu korytarza powoduje, że przestrzeni w mieszkaniu jest więcej niż w rzeczywistości.
Koncepcja druga. Biel, czerń i grafit idealnie komponują się z drewnem. Okno odbijające się w lustrze na drugim końcu korytarza powoduje, że przestrzeni w mieszkaniu jest więcej niż w rzeczywistości.

Urządzenie mieszkania jest dla młodej osoby nie lada wyzwaniem. Chcąc zapewnić jak najlepsze połączenie funkcjonalności z estetyką, warto rozważyć różne rozwiązania.



W podobnej sytuacji znalazła się nasza czytelniczka, Kasia, która właśnie kupiła swoje pierwsze mieszkanie. Chciałaby urządzić je w taki sposób, aby całość idealnie się ze sobą komponowała, nie była banalna ani nudna. Bierze ona pod uwagę, że część mieszkania (pokój dzienny) będzie na początku wynajmowana.

- Ważną kwestię stanowi dla mnie skuteczne, chociaż nietrwałe, oddzielenie części kuchennej od pokoju - nie mogą to być ścianki działowe. Zależy mi, żeby w razie potrzeby można było otworzyć pokój, uzyskując dodatkową przestrzeń - pisze w liście do redakcji Kasia. - Uwielbiam kolorowe, żywe wnętrza w nowoczesnym stylu.
Rzut i wymiary mieszkania
Rzut i wymiary mieszkania
Dwie propozycje aranżacji przygotowała Hanna Tokarska z pracowni ENTE Architekci. Najbardziej wyrazistym elementem mieszkania jest długi i wąski korytarz, który wydaje się być przestrzenią nie do zagospodarowania. W obu wersjach stał się on elementem przewodnim, który porządkuje funkcje mieszkania i pozwala je podzielić zgodnie z potrzebą właścicielki. Z jednej strony wyodrębnia strefy, z drugiej zaś jest ich stylistycznym łącznikiem.

Jako że strefa wejściowa świadczy o pierwszym wrażeniu, korytarz stanowi dobrą wizytówkę całego wnętrza.

Koncepcja pierwsza. Kolor w roli głównej

Czytelniczka lubi połączenie nowoczesnego stylu z żywymi kolorami. Na wyeksponowanej ścianie korytarza pojawia się żółty słoneczny kolor, który ożywia wnętrze. Główna część komunikacyjna została podkreślona czarno-białą mozaiką z kafli, która przez swoją wyrazistość dynamizuje przestrzeń. Strefa wejściowa jest dość wąska i ciemna. Mając na celu jej optyczne powiększenie, projekt zakłada zastosowanie dużego lustra. Światło odbite od jego powierzchni doświetli tę część mieszkania.

Kuchnia w układzie litery "L" pozwala wykorzystać jej trudno dostępne miejsca. Dzieje się tak dzięki zastosowaniu szafek narożnych oraz powiększeniu strefy roboczej blatów. Duża lodówka w zabudowie oraz sąsiadująca z nią wysoka szafka wypełniają wolną przestrzeń przy kominie, stanowiąc również dodatkową przestrzeń do przechowywania. Połyskujące bielą fronty szafek rozjaśniają wnętrze, dodając mu szyku. Ciemny (grafitowy lub czarny) blat z pasem nadblatowym w tym samym odcieniu ładnie kontrastuje z białymi frontami, podkreślając ciepły odcień drewna. Podszafkowe oświetlenie dobrze doświetla tę ważną, roboczą część kuchni.

Górne oświetlenie zostało ukryte w obniżonym suficie korytarza. Niewielkie obniżenie dało możliwość zastosowania oświetlenia liniowego z niewidocznymi oprawami wpuszczanymi w sufit.

Skupiającym uwagę punktem, do którego prowadzi korytarz, jest okno w kuchni. Zostało ono podkreślone drewnianą obudową, która jednocześnie pełni funkcję stołu. Mieszczą się przy nim dwie osoby, a w razie potrzeby przestrzeń ta może zostać wykorzystana jako dodatkowy blat roboczy.

Główny problem stanowi mobilne wydzielenie strefy wypoczynkowej, który został rozwiązany poprzez zastosowanie drzwi teleskopowych, które chowają się w konstrukcji ściany. Umożliwiają one "mocne" oddzielenie kuchni od reszty pomieszczenia. Również pod względem akustycznym drzwi będą spełniały swoją rolę, gwarantując użytkownikowi prywatność. Po odsunięciu skrzydeł otwór drzwiowy będzie miał ponad 2 metry szerokości, więc przy pełnym otwarciu drzwi wydzielenie pomieszczenia nie będzie odczuwalne. Przestrzenie połączą się, tworząc funkcjonalną i estetyczną całość.

W pokoju jest miejsce na rozkładaną sofę, obszerną zabudowę meblową oraz miejsce do pracy. Akcentem kolorystycznym są gęste zasłony w kolorze indygo. Półka lub regał za kanapą mogą pełnić funkcję szafki nocnej lub ekspozycyjną, gdzie można ustawić swoje zdjęcia, plakaty i dekoracje, które nadadzą pomieszczeniu indywidualnego charakteru.

Wiszące szafki są głębokie i pojemne, ale jednocześnie nie przytłaczają swoją ilością.
W strefie wejścia i w kuchni zastosowano kafle o fakturze betonu lub beton architektoniczny, w korytarzu mozaikę z czarno-białych kafli, natomiast w pokojach drewno, które "ociepli" wnętrze, dodając mu przytulności.

Zaproponowana przez dewelopera instalacja ogrzewania pozostaje bez zmian; grzejniki mogą zostać na swoich miejscach, ponieważ pomimo nadwieszenia blatu w kuchni oraz blatu w salonie pozostaje otwarta przestrzeń umożliwiająca przepływ ciepłego powietrza. Dodatkowo, chcąc zapewnić komfort użytkowania, można rozprowadzić instalację wodnego ogrzewania podłogowego, szczególnie w strefie kafli w korytarzu i kuchni.


Koncepcja druga. Drewno, czyli natura i elegancja

W drugiej wersji projektu materiałem wiodącym jest drewno, które dodaje wnętrzu ciepła i elegancji jednocześnie. Strefy o różnych funkcjach wydzielone zostały kolorystycznie. Ściana korytarza oraz kuchnia utrzymane są w ciemnej kolorystyce, natomiast druga ściana prowadząca do pokoju oraz pokój pozostają w jasnej tonacji. Duże lustro wieńczące korytarz dodaje mu głębi i powoduje wrażenie dodatkowej przestrzeni. Dyskretne, punktowe oświetlenie tworzy ładne refleksy na ścianach oraz rytmizuje przestrzeń. Wysokie drzwi zlicowane ze ścianą (klamki na wcisk) sprawiają wrażenie gładkiej, jednolitej powierzchni ściany.

Ta koncepcja zakłada zaprojektowanie kuchni w jednej linii - zabudowa skupiona jest wzdłuż tylnej ściany pomieszczenia. Lodówka i wysoka szafka umiejscowione są we wnęce przy kominie. Białe fronty szafek, w połysku, podkreślają elegancki charakter wnętrza. Dodatkowy blat, z umieszczonymi pod nim szufladami, stanowi również funkcję stołu, przy którym mogą zmieścić się nawet cztery osoby. Lampy zawieszone nad blatem subtelnie określają to miejsce jako część jadalnianą.

Przestrzenie można rozdzielić mobilną ścianką z matowego szkła. W tym przypadku należy wygospodarować więcej miejsca na tzw. parkowanie skrzydeł szklanych, które składają się za kanapą. Szklana ścianka ma w tym przypadku raczej charakter psychologicznej bariery, wizualnie odgradzającej oba pomieszczenia. Zastosowane szkło zapewnia dostęp światła również po rozłożeniu skrzydeł ścianki.

Do pokoju wybrano szarą sofę z funkcją spania, biały stolik kawowy, pełniący także funkcję miejsca pracy. Ściana naprzeciw sofy została zagospodarowana w całości pod zabudowę meblową. Dzięki skupieniu zabudowy meblowej w jednym miejscu, utrzymujemy efekt przestronnego pokoju, nie zagracając go. Ścianę za kanapą możemy wykorzystać, jako ekspozycję na własną galerię zdjęć, obrazów, grafik czy plakatów.
Proponowanymi materiałami na posadzki są: żywica epoksydowa lub kafle w kuchni i w strefie przy drzwiach wejściowych, beton architektoniczny w pokoju oraz drewno na korytarzu.

W tej koncepcji część ściany z oknem również wyłożona jest drewnem, dlatego grzejnik został przesunięty w strefę kuchni. Zmiana rozmieszczenia ogrzewania w pokoju została spowodowana zabudową ściany. Grzejnik został przesunięty w naroże ścian. W tej wersji również można zaproponować ogrzewanie podłogowe, które podniosłoby komfort użytkowania podłogi w salonie i kuchni.


Opinie (35) 1 zablokowana

Dodaj opinię

Dodaj opinię

Odpowiedz

STOP Hejt! Przemyśl swoją opinię

Regulamin dodawania opinii

zamknij

Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.